19.8.07

Wat hebben ze toch tegen het Zweedse model? (2)


zouden dit... ?

Op reis door Zweden bezochten we het kerkje van Skallerud en zagen in het portaal bovenstaande voorwerpen hangen. Zonder onderstaande lectuur zou je er zonder meer van uitgaan dat het oude klepels betreft:
...

De Indianen van de krijgslustige stammen uit Brazilië doden hun invaliden en ouden van dagen; zij betuigen hun vriendschap door een einde te maken aan een leven dat niet meer wordt veraangenaamd door gevechten, feesten en dansen. Alle primitieve volken hebben aan de hunnen zulke bewijzen van aanhankelijkheid gegeven: de Massageten van de Kaspische Zee (Herodotus) even goed als de Wenden uit Duitsland en de Kelten uit Gallië. In de Zweedse kerken bewaarde men tot voor kort nog strijdkolven, familieknotsen genoemd, die er toe dienden de bloedverwanten te verlossen van de smarten van de ouderdom. Hoe ontaard zijn de hedendaagse proletariërs om geduldig de afschuwwekkende ellenden van de fabrieksarbeid te aanvaarden!

... uit “Het recht op luiheid” geschreven in 1883 door Paul Lafargue.



18.8.07

Zomer van Wechel 2007 (3)





Zomer van Wechel 2007 (2)

Het jaarlijkse bezoek aan dezelfde kunsttentoonsteling heeft iets ritueels, dat zeer mooi te verklaren valt aan de hand van Leo Apostels visie op atheïstische religiositeit:

...Apostel ziet spiritualiteit als een religieus, transcenderend verschijnsel, een zoektocht naar eenheid met het leven en de dingen..Immers, alles wat het leven eigenlijk de moeite waard maakt (gevoelens, kunsten in ‘t algemeen, poëzie, muziek…) is irrationeel, in die zin dat de oorsprong ervan gezocht moet worden in wat Freud het ‘es’ noemt, het onbewuste drift- en gevoelsleven dus. Dat alles kan naderhand uiteraard op een rationele (hetgeen niet hetzelfde is als rationalistische, dit laatste is totaal reductionistisch) manier verklaard worden, maar die verklaring kan nooit in de plaats treden van de initiële ervaring zelf...

Zomer van Wechel 2007






20.6.07

Als de rook om je hoofd is verdwenen... 10 dagen na de verkiezingen.


Het conformisme van de publieke opinie is
de kracht die zich als rechtbank heeft opgeworpen,
en de rechtbank is er niet om tijd te verspillen met denken,
zij is er om processen te maken.
(naar Milan Kundera in "Verraden testamenten" uit 1993)

6.6.07

Gelezen: De rokken van de ui (G. Grass) 2

De essentie van G. Grass' levenslange worsteling met het verleden,
zijn gevoel van deels slachtoffer en deels schuldig te zijn aan dat verleden,
lees je in het boek
(Nederlandse vertaling ISBN 978 90 290 7888 7; uitg. Meulenhoff)
op p. 220

...
net als van de honger kan van de schuld en van de haar trouw volgende schaamte worden gezegd dat ze knaagt, onophoudelijk knaagt; honger geleden heb ik slechts even, maar de schaamte...
Niet de argumenten van de education officer en de overduidelijke foto's die hij ons liet zien hebben scheuren in mijn volharding gemaakt, de blokkade ging pas een jaar later over, toen ik de stem van mijn voormalige Rijksjeugdleider Baldur von Schirach - ikweetnietwaar - op de radio hoorde.
...
Om de Hitlerjugend te ontlasten verzekerde von Schirach de onwetendheid van de leden en zei dat hij, alleen hij kennis had gehad van de voorgenomen en voltrokken massavernietiging als definitieve oplossing van het joodse vraagstuk.
...

30.5.07

Gelezen: De rokken van de ui (G. Grass) 1


...
"Het niets nietigt onophoudelijk"
...
Heidegger geciteerd door G. Grass in "De rokken van de ui"

21.5.07

Boeiende, confronterende lectuur voor wereldwinkeliers.

...
De economist W. Easterley verdedigt in zijn boek uit 2006, "The white man's burden", de stelling dat elke vorm van bovenuit gestuurde en geplande ontwikkelingshulp fnuikend werkt voor echte vernieuwing, die volgens hem enkel van onderuit kan komen. Hij behoort zo tot het kamp van liberalen die vooral geloven in kleinschalige, creatieve initiatieven die zich richten op het scheppen van kansen voor individuen. Ironisch genoeg sluit deze liberale visie wel heel nauw aan bij de links-alternatieve opvatting van wat ontwikkelingshulp moet zijn.
...

...
Als je meer wilt doen dan humanitaire hulp en het ondersteunen van goedgekozen lokale initiatieven, als je met andere woorden meer structureel wilt werken, dan doe je ofwel aan substitutie door het werk van de overheid in haar plaats te doen, ofwel werk je samen met de overheid.
...
(citaten uit: "Ontwikkelingshulp faalt" van N. Molenaers & R. Renard;
uitg.: Acco Leuven)

13.5.07

De rokken van de ui.



.... de herinnering slaat bij voorkeur schroot op...

Günter Grass in “De rokken van de ui”

7.5.07

vrijdag: visdag, donderdag: spruitjesdag!



Een kandidate op de Groen!-senaatslijst
verantwoordt met een zeer expliciet taalgebruik haar politiek engagement:
... Na een groot deel van haar leven 'in
een volslagen onbekommerde toestand'
te hebben doorgebracht, wil ze het nu anders aanpakken.
Maar 'heilig' is ze niet.
'Ik zondig ook.
En dan voel ik mij daar schuldig over.
Ik geloof dat we niet voldoende respect hebben voor de aarde....

... zo begrijp je natuurlijk dat er na vrijdag: visdag,

het nu hoogtijd wordt voor donderdag: spruitjesdag...

30.4.07

Feest van de arbeid.



Morgen is het 1 mei

Vandaag zit hij

Op een bank te wachten

op de bus na een werkdag

ondertussen leest hij,

de armen in focushouding,

een gedicht van Ezra Pound

- toeval bestaat niet –

waarin hij Winston spontaan

vervangt door Blair:

O in Engeland zijn nu Blair ging

Nu er ruimte is voor wijfeling

En de bank weer van de natie is

En jarenlange speculaties

En labours fluctuaties

Alweer hun slag hebben thuisgehaald,

Kijken hoe ze glippen en glijden

Kijken hoe ze trachten te vermijden

Te zeggen waarop het staat

Een tijdje uit de toren kijken

Waar dode vliegen dik op het charter liggen

Dat vergeten, o helemaal vergeten is

(Uit de Pisaanse canto’s LXXX regel 705 tot 716 van E. Pound)

26.4.07

Peter Sloterdijk citeert Goethe in "Het Kristalpaleis".



Heeft men zichzelf niet
aan alle kanten door de zee omringd gezien,
dan heeft men geen idee van de wereld
en van zijn eigen verhouding tot de wereld.
(Goethe in "Italienische Reise")

20.4.07

Prachtig




Prachtig

Beroemd maar dood vroeg hij: en
wat bleef er van mij over?

Ik wees op een losse regel
een uit zijn verband gerukt citaat
meestal toegeschreven aan een ander.

Voetafdruk op een verlaten strand
vol lege, uitgewoonde schelpen.

Prachtig is de onsterfelijkheid
maar wat doen wij in de tussentijd?


Bernlef
Uit: Vreemde wil (1994)

17.4.07

Dus! wandel maar weerloos voort door het leven en maak je geen zorgen!


strand van Le Touquet

Blödigkeit

Sind denn dir nicht bekannt viele Lebendigen?
Geht auf Wahrem dein Fuß nicht, wie auf Teppichen?
Drum, mein Genius! tritt nur
Bar ins Leben, und sorge nicht!

Was geschiehet, es sei alles gelegen dir!
Sei zur Freude gereimt, oder was könnte denn
Dich beleidigen, Herz, was
Da begegnen, wohin du sollst?

Denn, seit Himmlischen gleich Menschen, ein einsam Wild,
Und die Himmlischen selbst führet, der Einkehr zu,
Der Gesang und der Fürsten
Chor, nach Arten, so waren auch

Wir, die Zungen des Volks, gerne bei Lebenden,
Wo sich vieles gesellt, freudig und jedem gleich,
Jedem offen; so ist ja
Unser Vater, des Himmels Gott,

Der den denkenden Tag Armen und Reichen gönnt,
Der, zur Wende der Zeit, uns, die Entschlafenden,
Aufgerichtet an goldnen
Gängelbanden, wie Kinder, hält.

Gut auch sind und geschickt einem zu etwas wir,
Wenn wir kommen, mit Kunst, und von den Himmlischen
Einen bringen. Doch selber
Bringen schickliche Hände wir.

Friedrich Hölderlin


23.3.07

The medium is the message.




The medium is the message,

maar heeft elk medium

wel een message?

25 beelden per seconde

elk beeld één gedachte

te snel om te beklijven

liever dan een foto

met 25 gedachten

inclusief reflecties

die bij je blijven.


12.3.07

Na een weekendje Weris...



Een weekendje Weris,
een weekendje Wallonië
met de nodige vrijwillige transfers
naar de lokale horeca
denk ik:
Meneer De Wever,
je roept herinneringen bij me op
aan die oude verzopen Kroaat
die, toen nog in Joegoslavië,
zat te kankeren op
die luie Serviërs, Bosniërs en
al wie nog zuidelijker leefden
Toen, Meneer De Wever,
vonden we dat plaatselijke folklore
waarmee best eens mocht gelachen worden.
Nu, Meneer De Wever,
weten wij beter;
wanneer Gij?


Le lit du Diable (Weris)

1.3.07

Messin' around


Brussel, Oostende, Binche, Nijvel ...
een mesactieplan komt eraan!