Vroeger wist je niet beter.
Nu weet je teveel.
(Wim De Bie)
30.5.06
29.5.06
22.5.06
Even weg van de snelweg.

Reizen biedt voor sommigen een uitweg. Bezien vanuit de gedachte dat we in onze vrije tijd doen wat we in ons alledaagse bestaan missen, is het verlangen naar authentieke ervaringen op reis zeer goed te begrijpen. De zorg om de verloren gewaande authenticiteit van het gewone leven zien we in het toerisme terug in haar tegendeel: de authenticiteit van toeristische bezienswaardigheden wordt alom gezocht en zelfs aangeboden in georganiseerd verband, tot hilariteit van sommigen: de retoriek van toerisme staat bol van het belang van authenticiteit van de relatie tussen toeristen en wat ze zien. We maken foto's van typische boerenhuizen, hechten extra veel waarde aan het echte Hunebed in Drenthe, en vinden het bovenal van grote waarde om ongerepte gebieden te bezoeken.'
Carolien van Bergen, Over de grens: filosofie op reis, 2005.
19.5.06
Weerspiegelen.
17.5.06
13.5.06
De vrije markt: kwestie van vraag & aanbod.
Wanneer de media melden dat een pitbull een kind verslonden heeft,stijgt in de volgende weken de vraag naar dit soort honden.
Zou het zelfde cynisme ook nu weer spelen in de verkoop van
Marlin jachtgeweren?
www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelid=GF1S86H4
12.5.06
Ter Zake: vergeetachtig?
Toen Joe vermoord werd en iedereen het had over de Noordafrikaanse verdachten werd de vraag gesteld naar de verantwoordelijke opvoeders, met name de ouders. De allochtone ouders moesten eindelijk maar eens hun manier van opvoeden kritisch bekijken en aanpassen... Na de racistische moorden in Antwerpen door een jongen, opgevoed in een Vlaams Blok- gezin, dringt deze vraag zich toch ook op, dacht ik zo? Maar niet volgens Phara...
11.5.06
7.5.06
't is overal 't zelfde...

... zogenaamde groupthink:
kleine groepen beleidsmakers die zichzelf almachtig wanen
en die ieder probleem uitsluiten
door geen ongewenste informatie van buiten meer toe te laten.
Grote en kleine leiders – het fenomeen doet zich voor
op alle niveaus in alle tijden –
kunnen zo voor zichzelf een schijnwereld scheppen
die vroeger of later onvermijdelijk ineenstort...
uit “In Europa” van Geert Mak.
5.5.06
Voeten verruimen de horizon.
...
www.destandaard.be
1.5.06
1 mei: verspilling van talenten moet gestopt!
...
Daarom pleit ik voor de invoering van een voltijdse leerplicht,
of beter een voltijdse “leer- en werkervaringplicht”,
tussen 16 en 18 jaar,
in plaats van de huidige deeltijdse leerplicht.
Twee dagen op de schoolbanken, en drie dagen thuis zitten,
dat heeft geen enkele zin;
laat staan,
twee dagen spijbelen en drie dagen thuis zitten.
...
aldus Minister van Onderwijs & Arbeid.
1 mei: diëtisten aller landen...
OOIT zijn ziekenfondsen opgericht door bewuste proletariërs, om zich te verzekeren tegen de financiële aanslagen door ziekte... www.standaard.be
26.4.06
25.4.06
22.4.06
Wat jy nie kan wegdink nie, moet jy regdink.

'Wanneer ik zeg dat de bevelen "Breng mij suiker!" en "Breng mij melk!" zin hebben, maar de combinatie "Melk mij suiker!" niet, dan wil dat niet zeggen dat het uitspreken van deze woordverbinding geen uitwerking heeft. En als de uitwerking nu is, dat de ander mij aanstaart en zijn mond open valt, noem ik de uitspraak daarom nog niet het bevel mij aan te staren etc., ook niet wanneer ik juist deze uitwerking had willen bewerkstelligen.'
Ludwig Wittgenstein, Filosofische onderzoekingen, 1953.
21.4.06
Stille mars.

Een mars houdt zich stil
Als rituele huiver
Je weet niet wat je zegt
in welke grond het valt
of het in lentes opschiet
als een distel
klaproos
tulp
verdooft of wekt
wanneer je
in je stenen klokhuis zit
en het geschrevene
nog leeft
of niet
voor je spreken gaan
of niet.
Je weet het niet.
Eric Spinoy.
19.4.06
18.4.06
Kindernouw, zaterdagmiddag.

Het Kindernouw hoort
knalpotten dieselzoemen
Laarzen druipen af
http://users.telenet.be/natuurpuntlille/
16.4.06
12.4.06
11.4.06
6.4.06
coglione!
en toch nog Italiaanse poëzie gevonden:Wat staat de wereld mij aan!
de lucht, zijn adem!
de bomen, het gras, de zon, die huizen,
de mooie straten,
de maan die steeds verandert, de klimop tussen de huizen,
mij staat de ziltheid aan van de zee,
de zotte onzinnigheden,
elk glas gedronken met vrienden, de sparren in de wind,
en alle dingen Gods, ook de allerkleinste,
en de trams die langsrijden, de ruiten die glinsteren,
de schouders die haastig voorbijgaan, het hoofd gebogen,
de vrouw die je gevoelens in de war maakt:
daar is de wereld en hij lijkt te verwachten
dat je naar hem kijkt, dat je hem je oor leent,
want hij is er altijd, maar je vergeet hem zomaar,
verliest je in gedachten, valt in slaap…
Maar als de schaduw van de avond valt,
wat roept de wereld je dan, wat wordt hij groot
dan daalt die hemel op je neer in al zijn ware
schoonheid zonder schijn, zichzelf weerspiegelend,
en in je volheid verander je dan van kleur.
Franco Loi (2002)
















